Mar 13, 2009
Comments Off

Digitale Autochtonen en Digitale Allochtonen deel 2

ICT les voor Digitale Allochtonen

In mijn vorige stuk probeerde ik het verschil tussen 2 generaties studenten duidelijk te krijgen. In dit stuk probeer ik uit te leggen hoe een les voor digitale allochtonen volgens mij er uit zou kunnen zien, mijn visie. De visie zal voorafgegaan worden door enkele generaliserende voorbeelden, dus mits van toepassing, voel je vooral niet aangevallen!

Voorbeeld: Thuis

Als voorbeeld van een digitale allochtoon zal ik mijn vader er even bij pakken. Hij is in de vijftig, senior onderhoudsmonteur bij Vitens en wilde tot enkele jaren geleden helemaal níks weten van mobiele telefoons. Ook had hij helemaal niks met computers. Maar op een geven moment kreeg hij een mobiele telefoon van zijn werkgever, en moest hij kosten- en urendeclaraties op de computer gaan invullen. Inmiddels smst hij ook, en is patience zijn favoriete spel. Voor het laatste regionieuws kijkt hij regelmatig op Waldnet. Hij red zich prima met de computer, maar het grappige is dat wanneer ik in de kamer ernaast zit te werken, hij constant ondersteuning vraagt voor dingen die hij normaal gesproken zelf doet. Dan is het ineens niet meer zeker waar je ook alweer contactpersonen vindt en hoe je deze dan ook alweer toevoegt als ontvanger. Wanneer ik laat zien hoe je zoiets ook alweer aanpakt, ga ik al snel ‘te vlug’ en moet het nog eens overnieuw doen.

Voorbeeld: In de klas

Terwijl er thuis ook een computer staat, is het voor een digitale allochtoon toch altijd weer even zoeken naar de aan/uit knop op de computer. Daarnaast is er vaak verwondering over de “ctrl+alt+del” actie om vervolgens in te loggen. Vaak lijkt het beeldscherm kapot te zijn, maar nadat de docent even met de muis heeft geschoven doet het beeldscherm het ineens wel.

Wanneer een digitale allochtoon naar blackboard wil, start hij eerst mijnnhl.nl op en vindt via de ‘wegwijzer’ vervolgens de link naar blackboard. Voor de inloggegevens (die ook worden gebruikt bij het inloggen op de computer) wordt even het notitieboekje erbij gepakt.

Een digitale allochtoon in de klas vindt het moeilijk om dingen die ik voor doe op de beamer vervolgens zelf uit te voeren op het scherm. Bij het zien van ‘stap 6′ is de digitale allochtoon nog steeds bezig met het nadenken over en vooral opschrijven van stap 1 en stap 2. Hierdoor krijgt de digitale allochtoon de overige stappen niet mee en krijgt een opgejaagd gevoel. Wanneer er vervolgens een oefening dient te worden gedaan, voelt de digitale allochtoon zichzelf lullig omdat er alwéér om hulp moet worden gevraagd. Wanneer de oefening onder begeleiding wordt uitgevoerd, gaat het de digitale allochtoon eigenlijk nog steeds te snel; nu hier klikken, dan daar klikken, selecteren, knippen, plakken, het zijn allemaal losse woorden die 10 minuten later al niet meer tot 1 proces kunnen worden samengesteld.

Bij de tweede les worden alinea 1 en 2 van dit stukje eerst weer doorlopen. Vervolgens wordt er door de docent een herhálingsoefening gegeven. De aantekeningen uit de vorige les worden erbij gepakt, maar het lijkt net of is het handschrift van iemand anders, en lijken de aantekeningen geen enkele samenhang of logica te tonen. Wat een drama voor de digitale allochtoon!

Oorzaak

Hoewel over digitale allochtonen meestal geen kwaad woord te zeggen valt, slagen ze er niet in een basiscursus van bijvoorbeeld excel (onderdeel van het digitale rijbewijs NHL) in het zelfde tempo te doorlopen als digitale autochtonen. Ze lijken zich téveel bezig te willen houden met de theorie achter alles. Omdat ze zich niet concentreren op de praktische handelingen maar juist op alles wat daar omheen gebeurt, falen ze er in de vaardigheden onder de knie te krijgen waar het echt om gaat.

Mogelijke oplossingen

Er zijn diverse oplossingen te bedenken waardoor digitale allochtonen diverse software pakketten toch goed onder de knie kunnen krijgen. Deze oplossingen zijn echter hier en daar niet vriendelijk tegenover digitale autochtonen, zie mijn vorige stuk.

Ten eerste dienen de diverse vaardigheden te worden verdeeld in kleinere reeksen van opeenvolgende stappen. Het kleinere aantal stappen per keer is voor de digitale allochtoon beter te onthouden en er is zowel mogelijkheid tot het stellen van vragen als ook tot het rechtstreeks uitproberen van deze stappen.

Ten tweede dient er een goede reader beschikbaar te zijn, waarin alles wat in de les wordt behandeld letterlijk is beschreven. Ondanks dat de digitale allochtoon er van houdt om veel aantekeningen te maken, is het makkelijk en wekt het herkenning op wanneer datgene wat in een les is behandeld, exact terug te lezen is (voorzien van illustraties) in een reader. Deze reader zou in het hetzelfde aantal delen moeten verdeeld waaruit ook de cursus bestaat. Eventueel bewegend beeldmateriaal (zie voorbeeld) in de reader is niet nuttig, omdat de digitale allochtoon de reader het liefst in geprinte vorm naast de computer bewaard.

Ten derde moeten opdrachten in 2 uitvoeringen beschikbaar zijn. Zowel met als zonder hints en tips. De opdrachten zonder tips kunnen nog dezelfde les worden geoefend met behulp van de eerdergenoemde reader. De opdrachten met hints en tips kunnen worden uitgevoerd in de volgende les als zijnde een herhalingsoefening. Aangezien de digitale allochtoon in het tussenliggende weekend de reader het liefst ook nog even doorleest, zal een opdracht voorzien van hints en tips al snel makkelijk worden uitgevoerd omdat veel stappen worden herkend.

De wondere wereld van het computergebruik zoals ik die in de eerste twee alinea’s van het onderdeel “Voorbeeld: In de klas” zal hoe dan ook nog vaak de kop op steken. Ik denk dan ook dat dit moeilijk te op te vangen is.

Gerelateerde artikelen:

Comments are closed.