Mar 14, 2009
Comments Off

Digitale Autochtonen en Digitale Allochtonen deel 3

ICT les voor Digitale Autochtonen

In mijn vorige stuk heb ik uitgelegd hoe een les voor digitale allochtonen er uit zou kunnen zien. Ook gebruikte ik een aantal generaliserende voorbeelden om digitale allochtonen te bschrijven. In dit stuk zal ik proberen uit te leggen hoe een ICT les het beste kan worden toegespitst op digitale autochtonen. Dit zal vooraf gegaan worden door mijn beeld van digitale autochtonen die ik de afgelopen jaren al in de klas heb gehad. Ik gebruik hier en daar wellicht enkele iets extreme of generaliserende voorbeelden, dus mits van toepassing, voel je vooral niet aangevallen!

Digitale Autochtonen in de klas

Digitale autochtonen moeten vaak verplicht bepaalde ict cursussen bij het Learningcentre volgen zodat ze een toets mogen maken waarmee ze hun bekwaamheid kunnen aantonen. Tenminste, dat denken ze. Ze leven in een ontzettend drukke wereld waarin er constant allerlei invloeden op ze worden afgevuurd. Bij cursussen als bijvoorbeeld Word Basis of Excel Basis zakt de motivatie ze al vaak in de schoenen. Ze zijn van mening dat ze Word al kennen omdat ze het vrijwel altijd gebruiken voor hun studie, en Excel is zo’n super ingewikkeld programma waarin je altijd met formules moet werken.

Aangezien Word uit 4 lessen van 45 minuten bestaat, word tijdens de eerste les de basisfunctionaliteit van Word uitgelegd. Dit is erg nuttig voor digitale allochtonen, maar de digitale autochtoon verveelt zich bij de eerste les behoorlijk. In plaats van de buurman of -vrouw even te helpen bij onduidelijkheden openen ze windows live messenger (MSN) om de orde van de dag even te bespreken met hun vrienden, bekijken ze hun hyvespagina even om de laatste krabbels te lezen en zelf te plaatsen, en kijken ze op blackboard of ze nog dingen moeten inleveren voor de volgende dag. Wanneer ze telefoon krijgen is de verleiding groot om deze tijdens het verhaal van de docent gewoon te beantwoorden, bij wijze van ‘fatsoen’ er even uit te lopen om het gesprek te kunnen voeren.

Aangezien les 1 super saai was, is de drempel om les 2 bij te komen wonen ontzettend hoog. Mocht de drempel toch worden overwonnen, dan komt de digitale autochtoon er ineens achter dat er een paar toch wel érg nuttige functies in Word verstopt zitten waarvan hij of zij denkt: “… had ik dit maar véél eerder geweten! …”. Terwijl de les gewoon door gaat wordt het geleerde snel even uitgeprobeerd op een aantal eigen documenten, wow! Het belang van hyves en msn verschuift al ietsje naar de achtergrond, en wanneer de buurman of -vrouw er niet uit komt, kan deze al op wat voorzichtige hulp rekenen.

Oorzaak

Wellicht ligt er het voorgaande een communicatie-issue als het gaat om dingen wel of niet verplicht moeten volgen, maar hier wil ik even niet op in gaan. Door het Learningcentre worden diverse afvink-competentielijsten aangeboden waarmee studenten na kunnen gaan welke vaardigheden zij van een eigentijds softwarepakket moeten beheersen. Ook is het niet verplicht om een cursus te volgen wanneer je een bepaald onderdeel wel verplicht moet halen. Je kunt namelijk een onderdeel halen door hiervoor een toets te maken. Mocht je na bestuderen van de competentielijst concluderen dat je nog niet bekwaam genoeg bent in het gebruik van een programma, dan bied het Learningcentre de mogelijkheid hiervoor een cursus te volgen.

Deze cursussen zijn wellicht niet goed genoeg afgestemd op de digitale autochtoon. Er wordt veel stof behandeld die de digitale autochtoon al lang beheerst. Daarnaast is de docent teveel aan het woord en is er te weinig gelegenheid tot het uitproberen van nieuw geleerde dingen, eventueel zelfs het uitproberen van deze dingen op eigen materiaal. Omdat het tempo van de les erg laag ligt vanwege enkele aanwezige digitale allochtonen is deze al snel erg saai en bekruipt het gevoel om intussen ‘nuttige’ dingen te doen bij de digitale autochtoon. Het opnemen van een telefoon tijdens de les is overigens absoluut niet goed te praten. Gelukkig komt dit dan ook vrijwel nooit voor.

Mogelijke oplossingen

De digitale autochtoon leert liever nieuwe dingen en wil deze direct kunnen uitproberen op het eigen materiaal. Dit is eigenlijk heel goed, want wanneer de digitale autochtoon het geleerde in zijn eigen context kan toepassen, wordt het geleerde beter onthouden.

Om het probleem van herhaling te elimineren zou kunnen worden gedacht aan het maken van een diagnostische toets, waarin duidelijk wordt waar de digitale autochtoon nog aan moet schaven. Op basis van deze diagnostische toets zou een digitale autochtoon kunnen bepalen welke lessen er wel of niet moeten worden gevolgd. Ook zou het mogelijk moeten zijn een afspraak te plannen met een docent om eventuele onduidelijkheden in de stof samen op te lossen.

In plaats van het volgen van een cursus zou de digitale autochtoon datgene wat hij moet weten voor het vak, snel terug moeten kunnen vinden in een digitale reader die ongeveer synchroon loopt met zowel de lessen als ook de competentielijst.

Om de les interessanter te maken dient er een korte demonstratie plaats te vinden van de diverse onderdelen die die les worden behandeld. Hierna moet er een veelheid aan opdrachten beschikbaar zijn waarmee de vaardigheid kan worden geoefend. Ook moet de digitale autochtoon het geleerde direct uit mogen proberen op het eigen materiaal.

Omdat digitale autochtonen onderling ook verschillen van instapniveau, zal nooit kunnen worden vermeden dat het hier en daar soms iets saai is voor een enkeling tijdens de les.

Bovenstaande oplossingen zouden volgens mij kunnen resulteren in het bedienen van grotere klassen, omdat digitale autochtonen beter zelfstandig met de computer kunnen werken en zelf beter weten waar voor hen de leerpunten liggen bij een ict onderdeel.

Gerelateerde artikelen:

Comments are closed.